11 września - Yellowstone, nadal tu jesteśmy!

Noc była zimna. I kiedy mówimy zimna, mamy na myśli (słowa powszechnie uważane za obraźliwe) zimna. Zaczęliśmy dzień bardzo szybko (koło piątej rano) od rozkręcenia ogrzewania w samochodzie, a gdy już trochę odtajaliśmy, postanowiliśmy zacząć zwiedzanie od dolnej pętli „ósemki”.

Zrywanie się o piątej rano żeby nie zamarznąć ma też swoje plusy.

Pierwszym naszym przystankiem był Grand Prismatic Spring - gorące źródła, w których żyją bakterie tworzące kolonie o bajecznych, tęczowych kolorach. Oczywiście z poziomu ziemi efekt nie jest tak spektakularny jak z powietrza, ale też jest kolorowo i fajnie.

Kolorowo i fajnie

Następnym punktem programu był najsłynniejszy gejzer w parku - „Old Faithful”, który wybucha „dokładnie” co ok. 90 minut (+/- 10). Ogłaszana jest oficjalna godzina wybuchu, zbiera się widownia, gejzer startuje, ludzie oglądają, później się rozchodzą a w ich miejsce przychodzą kolejni czekając na kolejne widowisko. W pobliżu jest też ścieżka biegnąca wokół innych gejzerów i gorących źródełek, jest też słynna gospoda Old Faithful Inn: ogromny budynek (hotel, restauracja, bar i schronisko w jednym) w całości wykonany z drewnianych bali, nawet balustrady i wszelkie elementy konstrukcyjne wykonane są z pięknie pokrzywionych gałęzi. Przez te naturalne krzywizny budynek sprawia wrażenie lekkiego, nawet mimo swoich sporych wymiarów.

Gejzerek...

...i kawka.

Kolejne ciekawe miejsce to „Mud Volcano”, czyli wulkan błotny - bulgoczący staw szarego błota we wschodniej części parku. Wygląda dużo lepiej niż brzmi. A’propos wulkanów, czy wspominaliśmy już, że cały Yellowstone leży na wulkanie? A konkretnie na superwulkanie? Nasz kemping położony jest wewnątrz jego kaldery. W parku cały czas coś dymi, syczy albo bulgocze.
Kąpiele błotne niewskazane.

Zobaczyliśmy jeszcze kilka ciekawych gejzerów, później pojechaliśmy ukręcić obiad na ognisku i dalej w trasę. Na północ od naszego kempingu jest kanion o wysokich żółtych ścianach i pięknych naturalnych wodospadach, oczywiście nie największy w Stanach, ale podobno najpiękniejszy, więc musieliśmy go zobaczyć. Poszliśmy na krótki spacer do jednego z wodospadów, pierwszy raz na żywo widzieliśmy i słyszeliśmy coś tak pięknego i jednocześnie strasznego. Przez wodospad przelewają się ogromne masy wody (z pewnością wiele stóp sześciennych).


Kanion z żółtymi ścianami...

...i wiele stóp sześciennych wody.

Wieczorem wjechaliśmy jeszcze na sam północny kraniec parku (położony już w stanie Montana), a jadąc nocą przez park mijaliśmy jelenie, łanie, żubry i (chyba) lisa.
Hayden Valley - prawie zawsze pełna bizonów

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Otwarcie wkrótce!

10 września - Yellowstone, nadciągamy!

9 września 2018 - Od Nevady przez Arizonę do Utah